|
احمد کسروی تبریزی (۸ مهر ۱۲۶۹ ، ۲۰ اسفند ۱۳۲۴) تاریخنویس، زبانشناس و پژوهشگر ایرانی بود. دو کتاب او به نامهای تاریخ مشروطه ایران و تاریخ هجده ساله آذربایجان از مهمترین آثار مربوط به تاریخ جنیبش مشروطهخواهی ایران است و هنوز (در سال ۲۰۰۷ میلادی) به آنها استناد میشود.
در کتاب آذری یا زبان باستان آذربایجان کسروی، برای نخستین بار این نظریه را مطرح کرد که زبان تاریخی منطقهٔ آذربایجان ایران زبانی از خانوادهٔ زبانهای ایرانی بودهاست و زبان ترکی آذربایجان بعداً در آن منطقه رایج شدهاست.
وی با توجه به قراین تاریخی نام زبان را آذری دانست. این نظریه هنوز مخالفانی میان قومگرایان دارد اما در نزد زبانشناسان به صورت عام پذیرفته شدهاست.
کسروی در مدتی پس از رفتن به تهران،عبا و عمامه اش را کنار گذاشت و در عدلیه استخدام شد و بعد از مدتی به خوزستان منتقل شد. او مدتی بعد از عدلیه برکنار شده و وکیل دعاوی شد.
کسروی نشریهٔ پیمان (از ۱۳۱۲ تا ۱۳۲۰) و پس از اشغال ایران و برکناری رضاشاه پهلوی، نشریهٔ پرچم را منتشرکرد و درآنها به ترویج دیدگاههای خود دربارهٔ دین و زبان و باورهای ایرانیان پرداخت. کسروی حزب یا جمعیتی نیز تشکیل داد و آن را باهماد آزادگان نامید.
وی مبلغ «پاکدینی» (زدودن خرافات از مذهب) بود.
کسروی از طرفداران سرهنویسی در زبان فارسی بود.
احمد کسروی در کاخ دادگستری تهران توسط فدائیان اسلام به اتهام الحاد و ارتداد، با ضربات متعدد چاقو به قتل رسید.
منبع ویکی پدیا
وی یکی از بزرگترین زبان شناسان تاریخ ایران بود و همین طور مورخی که هنوز به آثار ارزشمندش رجوع میشود.قبل از ترور وی در دادگاه سوءقصدی نافرجام به جان وی شد که نواب صفوی(عضو گروه فداییان اسلام) مجری آن بود.بازاریان تهران کسانی بودند که نواب صفوی را برای این ترور تامین مالی میکردند و طبق مکتوبات موجود،هزینه خرید اسلحه ای که نواب صفوی توسط آن قصد ترور احمد کسروی را داشت توسط بازاریان تهران تقبل شده بود.این ترور نافرجام در تقاطع خیابان کارگر جنوبی و خیابان آذربایجان فعلی صورت گرفت که اسلحه نواب صفوی ایراد پیدا میکند ولی نواب صفوی که در مباحثه با احمد کسروی نتوانسته بود به نتیجه برسد به احمد کسروی حمله کرده و با دسته اسلحه شروع به ضرب و شتم احمد کسروی مینماید در این بین تعدادی بهایی نیز که در صحنه حضور داشتند با شناختن احمد کسروی و کینه ای که به خاطر کتاب بهاییگری از وی داشتند به وی حمله کرده و آنها نیز شروع به ضرب و شتم کسروی مینمایند.کسروی راهی بیمارستان شده و صفوی نیز به زندان می افتد.اما بعد از مدت اندکی نواب صفوی با کمک یک روحانی با نفوذ از زندان آزاد میشود در حالی که پیش پای وی گوسفند قربانی میکردند.
بعدها فداییان اسلام توسط پنج نفر در دادگاه و پیش چشم فرشته عدالت به وی و پیشکارش حمله کرده و هر دو را با ضربات چاقو به قتل می رسانند و الله اکبر گویان از دادگاه فرار میکنند.
از دیگر مطالبی که راجع به وی میتوان گفت وصیت پدرش است که در آن تاکید میکند:((احمد درس بخواند، در خانواده یک عالم باید باشد ولی نان ملایی نخورد،نان ملایی شرک است))
در بی طرفی و بی غرض بودن این نویسنده بزرگ همین بس که زمانی که دادستان تهران بود حکمی علیه رضا شاه صادر کرد که بعدها باعث مشکلاتی برای وی شد.
حال بعد از گذشت چندین سال نام وی که خدمات بزرگی به این کشور کرده است به خاطره ها پیوسته و نام قاتلان وی بر روی خیابانها و اتوبان ها نهاده میشود.
در آخر دعوت میکنم کتابهای وی را مطالعه کرده و همان جمله معروف کسروی را بیاد بیاورید که میگفت:
(بخوانید و داوری کنید) | 
